Reizen met de trein 

Waar zouden we zijn zonder de trein? 

Het is voor blinden en slechtzienden niet altijd even gemakkelijk om zelfstandig met de trein te reizen. Een handige tip is altijd welkom, zegt Huub Leemans. “Zelf ben ik ondanks mijn slechtziendheid een ervaren treinreiziger. Jarenlang forensde ik dagelijks vanwege mijn werk tussen Tilburg en Utrecht. Maar als ik op een voor mij onbekend station kom, heb ik weleens moeite om de goede uitgang te vinden.” 

In de zomer van 1972 ging ik samen met mijn vader enkele keren via station Gilze-Rijen voor oogonderzoek naar het Radboudziekenhuis in Nijmegen. In die tijd kocht je een kaartje bij de lokettist aan de balie in het treinstation. Later werden het papieren kaartjes en in 1997 werd de kaartautomaat geïntroduceerd. 

Tegenwoordig heb ik een OV-chipkaart en reis ik op rekening. Ik hoef dus nooit mijn saldo op te laden. Meestal gaat het in- en uitchecken goed. Als er iets fout is gegaan, kun je drie keer per kalenderjaar een correctie doorvoeren. En als je een NS-begeleiderspas hebt, mag je het zelfs tien keer corrigeren. Sinds enkele jaren kun je ook met je bankpas reizen. De OV-chipkaart wordt op termijn door de pas van OVpay vervangen. Op zich verandert er niets, maar er komen meer mogelijkheden. Het wordt makkelijker je reishistorie in te zien en je check-in en check-uit te controleren. 

Graag deel ik enkele ervaringen met u: 

1. Als je de uitgang aan de centrumzijde van een station zoekt, loop dan richting het spoor met het laagste nummer. En inderdaad, het werkt meestal. In ieder geval voor een aantal stations die ik ken, zoals Amsterdam Centraal, Eindhoven, ’s-Hertogenbosch, Rotterdam Centraal, Tilburg en Utrecht Centraal. Misschien heb je er wat aan bij een volgende treinreis. 
2. Op de beeldschermen, die vrij hoog hangen, staat de informatie van de eerstvolgende en de daaropvolgende trein op dat perron. Tegenwoordig gebruik ik de app Seeing AI. Ik open de app, richt mijn iPhone richting het beeldscherm en de informatie wordt voorgelezen. 
3. Ook maak ik regelmatig gebruik van de app NS Perronwijzer. Deze is door NS gemaakt in nauw overleg met de Oogvereniging. Als je de app opent, wordt de informatie van het treinstation waar je bent getoond. Kies het spoor waar je trein vertrekt en de app toont precies dezelfde informatie als op het beeldscherm. Met behulp van spraak is de informatie goed toegankelijk. 

Laatst stond ik op het perron in Tilburg te wachten op de trein naar Den Haag. Dat is meestal een ICR, oftewel een Intercityrijtuig. Deze wordt getrokken door een locomotief en is voornamelijk blauw van kleur. Een trein die ik goed ken, omdat deze onder andere tussen Maastricht en Amsterdam reed. Sinds lange tijd rijden daar gele dubbeldekkers. 

Op de bewuste ochtend kwam er een andere trein het station binnen. Ik hoorde geen zware locomotief en de kleuren waren vooral wit, geel en blauw. Was ik op het verkeerde perron? Toen de deuren opengingen, raakte ik nog meer in verwarring. Er klonk het bekende geluidje. Stond er een Sprinter voor mijn neus? Nee, het bleek de Intercity Nieuwe Generatie (ICNG) te zijn. Die naam mag je meteen weer vergeten. Vanwege de zwart-gele neus van de trein is de bijnaam de wesp. Vaak rijdt er op een traject hetzelfde treinmaterieel, maar het blijft dus opletten, ook bij verstoringen. Een ervaren treinreiziger kan aan het geluid een trein herkennen. 

Huub Leemans