Brillen met spraak- en AI-functie 

Op dinsdag 29 september 2026 diende Barbara Kathmann een motie in waarin zij de regering vraagt om het dragen van brillen met een spraak- en AI-functie te verbieden. Sommigen noemen deze brillen ‘gluurbrillen’ vanwege hun functies. 

In de motie staat dat rekening moet worden gehouden met noodzakelijk medisch gebruik. De motie is inmiddels aangenomen: 80 Kamerleden stemden voor en 70 tegen. 

Zijn de brillen daarmee nu van de markt? 

De motie is aangenomen, maar dat betekent niet dat er meteen een wettelijk verbod komt. De regering moet eerst de juridische mogelijkheden uitwerken en deze aan de Tweede Kamer voorleggen. 

Volgens de motie is het gebruik van dit soort brillen in veel situaties al verboden vanwege de privacyregels. 

‘Laat de mensen voor wie dit een hulpmiddel is niet als eersten inleveren voor een maatregel die voor iemand anders bedoeld is’, aldus  Jesse Wienholts, die zelf slechtziend is. 

‘Waar het hier om gaat – mensen heimelijk bekijken – is in veel gevallen al verboden.’ 

De motie stelt dat zelf ook vast. Het kabinet gaf aan dat er nu al mogelijkheden zijn om op te treden. Het probleem is dat er te weinig wordt gehandhaafd. De zorgen over privacy zijn terecht. 

De zorgen gaan vooral over twee woorden: ‘noodzakelijk medisch’. 

‘Voor mij is zo’n bril geen camera. Het zijn mijn ogen’, aldus Jesse. 

‘Uit eigen ervaring weet ik hoe zo’n bril het verschil maakt tussen met vertrouwen zelfstandig naar mijn werk, naar vrienden of op vakantie gaan, dat minder doen of niet doen. Ik hoor steeds vaker dat blinden en slechtzienden de bril minder vaak opzetten, bang voor de reacties. Dat ervaar ik zelf inmiddels ook.’ 

Zelfstandig boodschappen doen is geen medische handeling. Zelf uw post kunnen lezen is geen behandeling. 

Juist de mensen voor wie deze techniek het verschil maakt tussen de deur uitgaan of thuisblijven, vallen buiten een uitzondering die alleen over medische noodzaak gaat. 

‘En eerlijk: een uitzondering is niet waar ik blij van word. Een uitzondering betekent dat je moet uitleggen waarom jij iets wél mag. Dat je een indicatie nodig hebt, of een verklaring, of een gesprek bij de ingang. 

Goede techniek is techniek die je gewoon gebruikt, net als iedereen, afgestemd op jouw voorkeuren. 

Een regel die over gedrag gaat, heeft geen uitzondering nodig. Een regel die over apparaten gaat wel. Dan moet iemand telkens bewijzen dat hij bij de juiste groep hoort. Richt de regels op wat iemand doet, niet op wat iemand draagt. 

En als er dan toch een uitzondering moet komen, laat die gaan over toegankelijkheid en zelfredzaamheid, niet alleen over een medische indicatie. 

Betrek de toegankelijkheidswereld bij het vormgeven van wetgeving. Niet achteraf, als de kaders er al liggen, maar nu.’