In de maand juni gaan de Nederlandse Oogonderzoek Stichting en de MaculaVereniging extra aandacht vragen voor een onderzoek dat voor veel mensen met leeftijdgebonden macula-degeneratie (LMD) een enorm verschil kan gaan maken in de mate van slechtziendheid.  

Veel mensen worden vroeg of laat getroffen door een oogaandoening. Alleen al in Nederland krijgen circa 500.000 mensen te kampen met zeer ernstige slechtziendheid of blindheid. Voor veel oogaandoeningen bestaat een behandeling. Maar helaas niet voor alle. Er zijn nog steeds oogaandoeningen die niet behandeld kunnen worden omdat er geen geld voor onderzoek is. Met de toenemende vergrijzing neemt leeftijdgebonden macula-degeneratie een epidemische omvang aan. 

LMD is verreweg de belangrijkste oorzaak van ernstige slechtziendheid en blindheid in Nederland. 20% van de 60–plussers kan hiermee te maken krijgen. Vaak begint deze ziekte in één oog, om dan binnen paar jaar in het andere oog ook toe te slaan. Patiënten bij wie beide ogen zijn aangedaan zijn ernstig gehandicapt. Het gaat hier om 100.000 mensen. Die groep wordt niet alleen blind maar een derde daarvan ook ernstig depressief. Het is een vergeten groep mensen en dat terwijl slechtziendheid/blindheid op nummer 3 staat op de WHO-lijst van wat mensen zien als belangrijkste factoren voor hun kwaliteit van leven. Belangrijker dan vele vormen van kanker of Alzheimer.  

Prof.dr. Carel Hoyng, hoogleraar macula-degeneratie aan het Radboudumc, geeft aan dat fondsen en stichtingen maar iets meer dan een miljoen beschikbaar stellen voor oogonderzoek. Dit vormt een schril contrast met de tientallen miljoenen die beschikbaar zijn voor onderzoek naar kanker, nierziekten etc.