Laat de tekst voorlezen met ReadSpeaker
Als de diagnose eenmaal is gesteld?

Nadat de oogarts de diagnose MD heeft gesteld, zijn veel gehoorde vragen:

  • word ik helemaal blind?
  • wat is er aan te doen?
  • kan MD genezen worden?

De oogarts kan daar gedeeltelijk geruststellend op reageren:

  • u zult niet blind worden
  • het komt zelden voor dat het perifere deel van het netvlies wordt aangetast
  • u zult zich kunnen redden in huis en in uw directe omgeving.

De kans bestaat, wanneer een stationaire toestand is ingetreden, dat uit het commentaar van de oogarts de conclusie kan worden getrokken dat je niet meer terug hoeft te komen. Dan is een krachtige waarschuwing op zijn plaats. Bij veranderingen in het zicht moet u altijd de oogarts waarschuwen, gebruik hiervoor de Amslertest. Er kunnen namelijk andere aandoeningen ontstaan. Als voorbeelden kunnen worden genoemd:

  • staar, een aandoening die heel goed te behandelen is
  • glaucoom, belangrijk om in een vroeg stadium te diagnostiseren
  • diabetische retinopathie, waarvoor eveneens snelle behandeling nodig kan zijn
  • droge ogen, dit komt relatief veel voor en is gemakkelijk te verhelpen met oogdruppeltjes.

Extra waakzaamheid om te behouden wat nog resteert is geboden. Ook bij juveniele vormen van MD, die al vrij jong zijn geconstateerd, is het van belang regelmatig – bijvoorbeeld eens per jaar – een bezoek aan de oogarts te brengen.

Tot slot

Het valt niet te ontkennen dat het leven zonder het centrale zien moeilijk is te accepteren. Problemen die zich in het dagelijkse leven zoal kunnen voordoen zijn onder andere lezen, televisie kijken, boodschappen doen, straatnaam- en verkeersborden ontcijferen enz. Een heel lastig en vooral vaak door anderen onbegrepen probleem is, dat bij het wegvallen van het centrale gezichtsvermogen het herkennen van mensen niet meer (goed) lukt. Het maatschappelijk onbegrip kan vervelende gevolgen hebben en tot misverstanden leiden. Iemand die op straat altijd anderen groette, maar door MD niet meer kan zien wie er loopt, krijgt soms achteraf te horen: ‘oh, ze is zeker boos’ of ‘ze wil me niet zien’. Vooral vrouwen en jongeren met MD ervaren dit als een groot sociaal probleem. Laat de omgeving vooral dit stuk eens goed lezen. Hopelijk verbetert het maatschappelijk begrip dan een beetje. Geleidelijk aan gaan andere vormen van zintuiglijke waarneming het gebrek van het centrale gezichtsvermogen aanvullen. Je gaat mensen herkennen aan hun stem, motoriek, postuur of een bepaalde kleding(kleur).